tag:blogger.com,1999:blog-178408342011-04-22T02:26:51.405+03:00Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1145046832943333682006-04-14T23:16:00.000+03:002006-04-15T00:36:14.920+03:00

Son bir hafta içerisinde, ajanslar, başkent Ankara'nın bir üniversitesinden, iki elim haber geçti. Her iki haber de, eylem tarzı ve seçilen hedef bakımından özdeş sayılabilecek saldırı olaylarını konu alıyordu. Gerçi sözkonusu üniversite, özellikle Ankara'da ikamet edenlerin nezdinde, milliyetçi/muhafazakar bir öğrenci profilinin çoğunlukta olduğu bir okul olarak nam salmış ise de, bu

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1144706146463612252006-04-10T22:35:00.000+03:002006-04-11T00:59:16.136+03:00

Geçenlerde yazdığım bir yazıda, Türkiye'nin 2006 baharına hareketli ve yoğun bir gündemle girdiğine, dolayısıyla -biraz komplo teorisyenliğine soyunarak- son günlerde medyada işlenen bahar yorgunluğu kavramının, biraz da bu peşpeşe gelen yıpratıcı olaylar serisinin dayattığı bir zorunluluk şeklinde değerlendirilmesi gerektiğine işaret etmiştim. Ancak bu ayın başında, "Ora"dan, bahar yorgunluğunu

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1144443945833192302006-04-07T23:17:00.000+03:002006-04-09T19:13:38.946+03:00

2006 yılında İstanbul, her tarzdan seçenekler sunan zengin menüsüyle, İstanbullu müzikseverleri seçim yapma konusunda sersemletmeye aday bir konser sağanağına maruz kalacak gibi gözüküyor. İlk olarak Chumbawamba ve Testament ile yüzünü gösteren bu sağanak; Depeche Mode, Apocalyptica, Alan Parsons Project, Sting, New Model Army, Deftones, Morrissey, Black Eyed Peas gibi grup ve müzisyenlerin,

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1144194512149226702006-04-05T00:38:00.000+03:002006-04-05T11:20:49.540+03:00

Günler günleri, yetmedi, günler geceleri kovaladı, sonunda yenik düştü günler gecelere, geceler ebeydi artık, günler sobelemişti bir kere, sonra haftalar çıkageldi, ne kadar gece varsa, peşine takılmış günlerle birlikte, kattı önüne, sürdü götürdü. Derken aylar, haftaların çıkardığı bu toz dumanın üzerine çöktü, artık ne günlerin ne de haftaların esamisi okunuyordu, böylece geçti Serbest Stil'in

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1135528594341029622005-12-25T17:27:00.000+02:002005-12-25T19:12:20.523+02:00

1999 Gölcük depremi ertesinde, Türkiye'nin deprem ülkesi olduğuna uyandığı bir döneme girdiğini, ancak henüz yolun başında olduğunu daha önceki bir yazımda ele almaya çalışmış ve yakın zamanda İstanbul merkezli yıkıcı bir depremin beklendiğinden hareketle, konuyu işlemeye devam edeceğimi söylemiştim. Kaldığımız yerden devam edelim. Sözkonusu İstanbul depreminin büyüklük bakımından Gölcük

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1132755662260483832005-11-23T15:48:00.000+02:002005-11-24T01:46:19.870+02:00

Son yazımda, 12 Kasım 2005'te Bern'de oynanan maçı ve bu maçın ardından yaşananları, biraz "iğneyi kendine, çuvaldızı başkasına" hissiyatıyla, biraz da 16 Kasım'da İstanbul'da oynanacak ikinci maça dönük projeksiyonları bağlamında, ele almaya çalışmıştım. Kaldığımız yerden devam edelim. İlk maçı takip eden günler içerisinde, Türkiye cenahında, anahatları; peyderpey tansiyonu yükseltmek, "göze göz

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1132431649466936092005-11-19T18:57:00.000+02:002005-11-19T22:30:11.676+02:00

2005 Ekim ayı başında, Almanya'da 2006 yazında oynanacak olan dünya kupasına katılacak son 5 takımı belirleyen kura çekimi sonunda, Türkiye milli takımı, İsviçre ile 12 Kasım 2005'te deplasmanda ve 16 Kasım 2005'te kendi sahasında, iki baraj maçı oynamak üzere eşleştiğinde, Türkiye'nin böylesine utanç verici bir duruma düşebileceği, aklımızın ucundan bile geçmiyordu. Gerçi, ana lisanı şiddet olan

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1132265595717729402005-11-17T22:31:00.000+02:002005-11-19T12:03:45.126+02:00

Anadolu anakarası, girintili-çıkıntılı Ege ve Akdeniz kıyılarından ve özellikle hareketliliğiyle dünya çapında nam salmış Kuzey Anadolu Fay (KAF) hattından da anlaşılabileceği gibi, yüzyıllardır süregelen ciddi yer hareketlerinden muzdarip, bir anlamda şanssız bir yarımada. Üzerinde yaşayan insanların tecrübe etmek zorunda kaldıkları büyük depremlere ve bilimadamlarının kapsamlı çalışmalarına

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1131960667950884922005-11-14T09:52:00.000+02:002005-11-19T12:06:19.510+02:00

Tarih, sosyal bilimler arasında, benim için çok özel bir konuma sahip olan bir bilim dalı. Yıllarca, her Türkiye'li genç gibi, Türk Milli Eğitim sisteminin cenderesinde kalmış bir insan olarak, ortaöğrenimim sona erdiğinde, "tarihle bir daha işim olmaz" demem beklenirdi herhalde. Ancak, tersine; bu eğitim sisteminin ezberci, dünya tarihinden koparılmış ve yanlı resmi tarih kalıplarının, üzerimde,

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1131750114799731322005-11-11T23:18:00.000+02:002005-11-19T12:09:36.920+02:00

Göçebe bir kültürden geldiğimizden midir bilinmez, yaşadığımız çevreyi sahiplenmekte ciddi güçlükler çekiyoruz. Bu güçlükler çeşitli şekillerde kendini gösteriyor. Örneğin, üzerinde yüzyıllardır yaşadığımız topraklarda, geçmişten miras kalan değerli yapıları restore ederken özensiz davranıyoruz; Side'deki antik kent kalıntılarının içerisine betonarme sütunlar sokuşturmakta herhangi bir sakınca

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1131402729872628042005-11-09T23:36:00.000+02:002005-11-19T12:11:26.146+02:00

Bir süredir kurcaladığım plaza konusuna bir nokta koymaya geldi sıra. Son olarak, plazadan içeri bir adım atmış ve ilk izlenimlerimi aktarmaya çalışmıştım. Dedektördü, turnikeydi derken bütün engelleri aştıktan sonra içeriye sızmayı başardığınızda, plaza hayatının, aslında modern kapitalist toplumun her gün tekrarladığı bir iş ritüelinden başka bir şey olmadığını gözlemliyorsunuz. Büyük

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1130423403014993652005-10-27T23:39:00.000+03:002005-11-19T12:24:50.376+02:00

Geçenlerde, plazalara şöyle bir dışarıdan bakmaya çalışmıştım. Yetmedi, bir tur daha attım plazaların etrafında, belki kaçırdığım bir şeyler olabilir diye. Açıkçası, sabahları bir plazanın döner kapısı önünde gamsız bir şekilde uyuyan tekir kedi ile plaza etrafında konuşlanan hoşsohbet simitçi amca dışında, hayata dair herhangi bir detay gözüme çarpmadı. Özetle, plaza, dışarıdan, gösterişli bir

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1130279424358631082005-10-26T23:42:00.000+03:002005-11-19T12:15:58.593+02:00

Favori uğrak blog limanlarımdan "Lezzetin İzinde"nin evsahibesi sevgili Başak, "elim sende" oyununa beni de katmış ve seçtiği 3 ebeden biri olarak beni göstermiş. Ne diyelim, öncelikle teşekkürler... Bu turda, oyunun kuralı, kendimize ait 20 detayı verip yeni 3 ebeyi sobelemek. 20, tek başına küçük bir sayı, ama iş, insanın kendini tanımlamak üzere 20 detay vermesine gelince, birden büyüyüveriyor

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1130021208472958802005-10-23T00:10:00.000+03:002005-11-19T12:20:30.593+02:00

Son yazımda, Türk Solu'nun içine düştüğü ve kanımca ülkenin geleceği üzerine kafa yoran herkesin de dikkate alması gereken çıkmazı, kabaca tanımlamaya çalışmıştım. Sözkonusu olan, herhangi bir siyasal hareketin güç kaybı değil; ideolojik düzlemin iki ana ekseninden birinin tamamen silinmesidir. Bu durum, ülkenin yönünü belirleyen iç politika kapsamında ele alınacak basit bir denge problemi olarak

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1129933965424171172005-10-21T23:14:00.000+03:002005-11-19T12:33:04.520+02:00

Samuel Beckett'in yenilgi üzerine sarfettiği o ünlü cümleye, çoğunuz bir yerlerde rastgelmişsinizdir: "Denedin, yenildin. Yine dene, yine yenil. Daha iyi yenil!" Hayatın herhangi bir alanında bizi karşılayan tatsız deneyimlerdir yenilgiler ve insanı, çeşitli derecelerde sarsan ve hemen akabinde ciddi bir toparlanma ihtiyacını yakıcı bir şekilde hissettiren deneyimlerdir. Ne kadar hazırlıklı

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1129391358990996042005-10-19T21:57:00.000+03:002005-11-19T12:23:03.356+02:00

Plazaya dışarıdan bakarken, insanı en çok rahatsız eden, insan doğasının olumlu yanlarını törpüleyen yapısı oluyor ister istemez. Son yazımı, plazaların, hayatın öncelikli alanlarından biri olarak gördüğüm siyasetin canlanmasına ket vurmasından sözederek tamamlamıştım. Kaldığımız yerden devam edelim.Siyasetin yanısıra, hayatı yaşanır kılan diğer alanlarda da, plaza çalışanlarının yeteneklerinin

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1129624922655106662005-10-17T21:37:00.001+03:002005-11-19T12:27:58.683+02:00

Tomek, bir hayal kahramanı. Kahraman sözcüğü, bir insan için kullanıldığında, ilk anda gösterişli anlamlar çağrıştırır. Ya doğaüstü bir güzelliği temsil eder kahraman, ya da olağanüstü güçlere sahiptir, bunu iyi ya da kötü amaçlar için kullanır. Sonuçta, kolay kolay günlük hayatta rastlayabileceğiniz bir tipleme değildir. Tomek, bu şartları sağlamayan bir kahraman; tersine gayet sıradan, hayatın

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1129460776968264782005-10-16T16:52:00.000+03:002005-11-19T12:29:56.220+02:00

Türkçe'ye ofis gökdeleni ya da çok katlı iş merkezi gibi tanımlarla çevrilebilir plaza. Burada, plazanın etimolojik ya da tarihsel kökenlerine, bu tanımın daha ötesinde girmeyi pek gerekli bulmuyorum. Sadece, bir yeni kıta üzerine, daha birkaç yüzyıl önce, o toprakların sakinlerini hızla yokederek yerleşmiş Avrupa çıkışlı bir göçmen kültürünün mimari alandaki doğal fukaralağının bir sonucu olarak

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-17840834.post-1129310865310816412005-10-14T20:14:00.000+03:002005-11-19T12:08:06.803+02:00

Yazma edimi, en önemli insani iletişim yöntemlerinden birisi. Daha çok, insanın asli işlevlerinden olan düşünme yetisinden beslenmesine bağlıyorum bunu. Bir başka temel insani iletişim yöntemi olan konuşma edimine kıyasla, daha kontrollü bir edimdir yazmak. Düşünce, üstüste birkaç elekli bir zihinsel süzgeçten geçtikten sonra yazıya dökülür; söylenecek sözü ölçüp biçmek ve ifade edilecek

Tomekhttp://www.blogger.com/profile/14200936530927891392noreply@blogger.com3